Kadın, sen bir isimden ibaret değilsin; sen aysın.
Yolunu kaybedene rehberlik eden bir ay,
sessizliğin ortasında bir boşluk açan o ışık,
hiçbir şey talep etmeyen bir alev, gecenin en derin anında bile
yeniden beliren o parıltı.
Sen, yaşamın konuşmayı öğrendiği topraksın;
aynı zamanda döngüsün, ritimsin, asla kaybolmadan
yükselip alçalan o gelgitin kendisisin.
Karanlık teselli aradığında, sen yumuşak bir ateşsin.
Sen bir annesin; dünyanın gördüğü ilk ışık,
ilk yuva, zamanın başlangıcını müjdeleyen o nabız,
küçük bir kalbe korkusuzca çarpmayı öğreten kişisin.
Sen bir kız evlatsın; ileriye doğru uzanan bir yansıma,
yürüyüp kendi yolunu çizen bir vaat;
kışın ortasındaki inatçı bir tohum gibi,
en koyu karanlığın içindeki gümüş bir iplik gibi.
Kadın, sen bir varlıksın. Gücün ses çıkarmaz,
ama gelgitleri harekete geçirecek kudrete sahiptir.
Şefkatin, kadim bir direniş biçimidir.
Sen bir köprü ve bir deniz fenerisin.
İki boş elinle koca günleri taşıdığına,
yine de her hareketinde ışık pırıltıları bıraktığına şahit oldum.
Sen, nehirleri harekete geçiren o gizli akıntısın.
Seni sadece kutlamıyorum; seni dinliyor ve varlığını kabul ediyorum.
Ve hiçbir izne ihtiyaç duymayan o ışığının,
bana gerçeği daha berrak bir şekilde görmeyi öğretmesine izin veriyorum.
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol