Ben çok hüzünlü adamlar gördüm hiçbir şey konuşmadım onlarla karşılıklı iki keman gibi işlek çizdik omuzlarımızı… sadece birisi: ateş almaya mı geldin!dedi çok hüzünlü adamlar gördüm yalnız o beni gördü iki kadın sevdim birine siyahlar giyiniyordum giderken diğerine böyle anlatılmaz üstüm başım rüzgâr gidiyordum Ergani Diyarbakır arasında tarlaya giden kızlar her birinin içinden
Maharetin Mülkünde Sultan alaiye beyi kılınç arslan yitirdi tacını tahtını sürüldü ülkesinden üstünde fatih’in kırık mücevheri gümülcine dirlik verildi ama yitirdiyse de ülkesini, maharetin mülkünde sultandır hala elleri kaçıp mısır’a dirlik sancağından onarıp, gönderdi mücevheri padişaha ülkesiz beyin elinde ustalığın kadim sancağı inmedi asla yere
Maharetin Mülkünde Sultan Devamını gör »
Bir duvar önünde susalım Yaban otlar kucaklasın taşları Bir yol kıyısında susalım Olmasın kalbe yollar gurbet kapısı Susarak duyalım birbirimizin sesini Dönsün adımlar gurbetten anayurda Çok çok susarak dağların önünde Haydi biraz susalım, ülke gelsin aklımıza Anayurttur topuklara bulaşan toprak Susalım, erisin acımızda biriken sesler Susalım demir kapıların kilidine Gidelim, bir su
SUSALIM MANZUMESİ Devamını gör »
Kayayı delen incire Ellerimizle aşk arasında dağlar vardır, dağlar sabah akşam şükreden kadınlar için kendini bir yamaçtan salıveren topraktır yağış yüzü görmemiş. Bir avludan bir avluya huysuz atlar gibi geçerken siz kadınlar çocukların içinden geçer erkekler, bir rüzgârdan bir rüzgâra. Aşk ille de dağların içinden geçecek değil ya bazen bir erkeğin
ELLERİMİZ VE DAĞLAR Devamını gör »
Akşam olunca sokaklara taşıyor Yoksulluğu; uzun bir cigara yükseliyor evlerden çanak çömlek sesleri, kerpiç yüzler sıvanırken korkuyla karanlıkta susarak ölen kim? Utangaç yağmur öne eğmiş başını haklı bir sabahı bekliyor, bir tutam güneşi bir halkın isyanını, gecikmiş bir taşı bekliyor, sözden umudunu kesmiş dağlara çevirmiş gözlerini. Bir ağıt gibi eşiğinde kapının yaslı kadın
AKLIN YALNIZLIĞI Devamını gör »
Gece kapkara, asfalt kapkara, her şeyin başladığı yere yapılan bu mevsimlik dönüşte. Bagajda, doğduğun o yerde hiçbir işe yaramayan yalnızca en temel eşyalar var. Yol kenarında zeytin ağaçları karşılar seni; eskiden giydiğin o giysiler, çocukluk oyuncakların, mahalledeki o sesler ve şanslıysan bir anne, belki bir de baba. Benimkiler mezarlık bahçelerinde uyuyor, yine de hayat yolculuğunda
Dorel Cosma Sıra uzuyor. Sabırsızca bana eşlik eden o anın baskısı var üzerimde. Bekliyorum gişenin başında Gözlerimin önünde yolculuğun kokusu sonsuz yaşamı dağıtmada. Sakin olamam ben Gideceğim yere neresi? Gişenin tam önüne geldiğimde kararımı vermem gerekiyor. Deneyimler, düşler, perspektifler, parlak bir güneş, hediye dağları ve bütün bunlar bir bilette. Nereye gitmek istiyorum ben? Bir
Bir ağaçkakan gagalıyor dünyanın köşelerini, devrilecek mi? kaygılı bir tonla soruyorsun. Sisten dolayı görüşümüz daralmış durumda bu ağaçları bozarken, güvenle yanıt veriyorum: Asla! Ama soru içerde devam ediyor yankılanmasına: Devrilecek mi? Devrilecek mi? Her şey sakin görünüyor bir yandan Burası avcılık yapılan yeri çeviren çitin olduğu yer koruma alanı devreye giriyor gerçi uçaklar alçaktan
DÜNYANIN KÖŞELERİ Devamını gör »
Mesut Şenol Gönlünde bir yere yerleşebilme noktasına gelirken Senin cennetinin arka bahçeleri bir anlaşma arıyor Yeni gelenler sabreder mi düşlerinde gördükleriyle Cehennemin bekçilerini aldatmak büyük bir değil yine de Ya da bu boşlukta geleceğini tehlikeye atabilirsin En küçük farklılık için git ve gör ne sunabilirsin Senin hayatın en engin okyanusların rüzgarlarına yüzmede Hiç bitmeyen öykü
RÜZGARLAR YÜZÜNDE ESİYORSA Devamını gör »
Alicja Maria Kuberska Ot yiyorum. Top mermileriyle kavrulmuş topraklarda bitiyor. Kum yutuyorum. Un kuyruğunda ölenlerin hepsi gibiyim. Un ve kum, ot ve buğday birbirine ne kadar benzer, ama bir o kadar da farklı. Açlıktan, çaresizlikten, acizlikten ağlıyorum. Kimse beni duymuyor, kimse görmüyor. Ölüler şehrinde yaşıyorum. Milyonlarca cam gözlerle beni izliyor kayıtsız ve acımasız. Camdan
