KAZAZEDE
İlk Söz “elma” dersem korkuyorum Havva incinir diye geceyi katlayan kadim utançlar üretilir dilsiz solistini bir türlü azad etmez koro şefi “elma” dersem elmaya saplanır çivisi dünyanın dehşetli bir arena komedyası yaşanır ispanya dâhil her yerde ellerini saklar “ellerinden belli olan kadınlar” yüzlerinden okunmayan hayat sırıtır derinlerinde nerde karışmıştır adımları bilinmez kadınlar ki kalpleri daraldıkça
