Yazar adı: ŞENEL GÖKÇE

Ah! Uzak köylerin, yakın kızı Başak saçlarından ılık meltemler eserdi Çok eski tarihlerde doğmuştun Bez bebeğini kim çaldı Ellerinde kır çiçekleri ile kandırdılar seni Kırlangıçlar kısa yaşardı oysa bilmez miydin? Kayalıklar tanık olurdu, Geçip giden mevsimlere Tarla kuşları vuruldu, yeşilde kan Sen hâlâ sarısın, sıcak Ah! Mor dağların, pembe düşlü kızı Lilian; -Kırmızı elbisen yaşıyor

Suskunum, Yazmakta buldum çareyi Hangi elimi tutsan kan Dönemedim hiçbir yöne Yanlarım acıyor   Bak, Bu parmaklık Bu hapishane Bu girdap   Söyle çocuklara, Müziklendirsinler hayatı Yavan ekmek yemesinler Zeytin getir, Katık etsinler   Sen anlarsın halimden Beni bir uğultudur aldı Anlatılmaz bildiklerim   Suskunum, Damağımdan sökemedim dilimi Bu prangalarla yürünmez Beni bırak! Gidebileceğin en

Aramıza dünya girmedi onunla Sıfatlar, nesneler, suretler; hiçbiri Dönüp dönüp içime baktığımda Mutlu köy hep orada Taş surlu, içi yemyeşil avlu Kalbi kocaman bir el uzattı yunusu Rengi kırmızı, ağzı güleçti Yazgısı, naylondan leğende okyanusa dalmak Mineli, çıtır kumaştan biçilmiş şalvar kız ben Kuşluk vakitleri beş otuz türbe Sürdüğüm ahır hayvanlarına da eşlik etti benimle

Erken atladın, Elin yüzün yanarak çıktın İçinde değilsin, içinde   Hayat, Ne uzun sözcük Kısacık   Kalabalık yürümek Çalınmış olanlar Önden koşan Oda, Ne dar sözcük Genişcecik   Dönmek, gerisingeri En eski olana Senaryoda varsa Çocukluğa Ölüm, Ne yaşlı sözcük Gencecik.   -Bilmeden oynamak, değil sinema-

Yaşamak olsa niyetiniz Benzerleriniz terk etse sizi Çiçeğiniz ölse, Saksı da solsun istiyorsunuz Slogan mı? Siz istiyorsunuz biz vermiyoruz! Alacağınız yok bizden, biz satmıyoruz! Bir koşucu, önce yürümüştür Tanrı, ne muazzam kavramdır Uyar kitabınıza sizin de Sokaktasınız, biz içerde Slogan mı? “Evde oturan kişinin kartviziti penceresidir” Buğusuna yazmıyoruz!