Sana olan aşkımın okullarda okutulduğu bir gün gelecektir çocukların yazı defterlerindeki yıldızlar hak ettiğini alacaktır başarının yoksulluğunu, acının zenginliğini Diken için kan olduğunu, yanan yere öpücük verdiğini Keşke bir kahraman olsaydım, seni korumak için elimi koyardım zamanın üstüne Aramızda olup bitenler şimdi çok iyi gizli kalmış durumda insanların kan çanağı gözlerinde ve göz yaşlarında
Uyuyamıyorum bir süredir, dönüp duruyorum yatağımda baş dönmesi beni derinlerde duran düşlerimden çekip çıkarıyor Bu geceki ıstırabım o karanlık kadar ağır Ama yine de şafak vaktini beklemiyorum, zamanı değil henüz ışığı görmenin halbuki hala bekliyorum yıldızlar ve ay çıkarlar diye ortaya çıksınlar ki konuşabilelim ve netleşelim konuştuğumuz konularda çıksınlar ki eksik bırakmamış olalım bu hikayeyi
Bugün yine geri döndün, ey arzu, Bana o şahane giysilerinden birini daha giymemi fısıldıyorsun. Kendimi, aslında benim de olan o arzunun biçimlerine bürüyorum. Biliyorsun, beni cezbediyorsun ve hiç durulmuyorsun: konserler, sergiler, kitaplar, filmler, tiyatro gezileri… Senin o seyahatlerinin göklerinde birlikte kayboluyoruz: bitip tükenmiyor o giysilerin, kışkırtıcı oyunlarla sokuluyorlar yanıma, hep yeni, hep eski, bakışı açan
Bir yolculuğun bakışı bir hücrenin içinden, sıcak karanlığın sığınağı, nefesin çiyiyle sulanan yosunlardaki o yarık. İnançların yaprakları. Özgürlük polenini birleştiren o özlem gökkuşağı. Ah, uyuyan çocuğun kendi sınırlarının kızıl gölgesini üzerinden aşıp geçtiği o kişisel deneyim köprüsü! Kim duyacak kalp atışını, son düşün o bütünleyici şarkısını? Gün ışığı geldiğinde kim duyacak onu? Günlerin nemli mağarasında
Düşünün, düşleyin demiyorum Düşünmek gerçektir, düşlemek hayal Düşten değil kâğıttan sesleniyorum Durgun denizde çırpınıyor sandal Düşünün, düşürün demiyorum Kimdense kimden, çocuk kalsın içinizde Onlardan başka kimse göremiyorum Elleri O’nun ellerinde Düşünün, düşman olun demiyorum Aşk mekânda değil, zamanda yaşıyor Düşünün, düşkünlüğü kastetmiyorum Aşk insanın çocukluğu, farklılaşıyor Düşünün, düşmeyin demiyorum Düşmek, aslına dokunmayı
1 Ocak 76’da giydim bu bedeni Vakti gelince çıkarıp atacağım Her şey sona erdiğinde yine giyeceğim elbisemi İnci olacağım! İnci olacağım! Doğumumla var olmadım ki Ölünce yok olacağım Ben olduğumda dünya yoktu daha O sürdüğünde ben olmayacağım Kimi karanlıkta bulur yönünü Kimi aydınlıkta Bir güneş ile idare ediyorken bütün gün Milyarlarca yıldız karanlıkta
Kırkında annemin altmış üçüne bastım Kaplan gururu edindim çocuksuz bir annelik Ben!i sözcük anlamışım kusur babamdadır Herkesi şair bilmişim ondan bu aptallık Yaşamak isteyene dünyada her yer oda Bakılan şey elbet görülmek ister Kalbime inen bu erkek kuyusundan görünen Her kadın feministtir eğer kısa saçlıysa Başlayan şey biter evren de aşk da Felsefe
ŞAİRDEN! ANNE OLMAZ Devamını gör »
Ben hayata şiirle başladım. Babamın kâğıt ömrüne sözcük doğdum. Bana mutluluğu şiir öğretti. Mutlu insan bir uçurtma. Ben kendime şiirle başladım. Büyüyen ben değil sözcükler. Bana iyiliği şiir öğretti. İyiliğim mutsuzluğum. Ben sevmeye şiirle başladım. Sevmemek iyi şiir. Bana sakinliği şiir öğretti. Sakinlik reçetesi yazarım aklıma. Ben huzursuzluğuma şiirle başladım. Zihniyle savaşan şair heyecan verir.
ŞİİRİM: TIPKI BEN! Devamını gör »
Can Yücel’e nazire Ona göre baştan beri iflah olmaz biriydim Babam korkuydu bana, annem yürek serinliği En sevdiği oğluydum –bana hep öyle gelirdi- Uzun avcı öykülerini ilk ondan dinlemiştim Hayatta ben en çok annemi sevdim Sözüm ona büyümüştüm, ekmek getirirdim eve Annem öldü, düşüyorum, koptu salıncağın ipi Anahtarsız bir kilide benzediğim doğru şimdi Saçlarına tırmanırdım
HAYATTA BEN EN ÇOK ANNEMİ SEVDİM Devamını gör »
Kendime bakıyorken bir tanım buluyorum Nil’in yeri büyüktür elbette Afrika’dan Bu buluş bana ait diye seviniyorum Oh savaş bitti! derken –bana böylesi yakışır- Rastlıyorum adıma bir kılıç anısında Yine beni buluyor acemi fotoğrafçı Gövdemi çekiyor yalnız, ruhum kare dışında Bayram günü alınmıştı, bisikletim benimle Eziliyor bir kamyonun altında Ülkelerin birinde karanfil düşüyor birden Bir otel
NİL NEHRİNE DÖKÜLÜYOR AFRİKA Devamını gör »
