Sen büyürken suskunluğun hapishanesinde, Yeryüzü beşiğinde geleceğin sesiyle, Öyle serin, Öyle güleç, Öyle derin, Mavi gibisin. Serçe kanadına tutunmuş gülüşlerin, Bir an ki, Yaşamın yüreğindeki boşlukta, Kıyamet kopsa da kör bir yoklukta, Baharın ısrarıyla, Bakarız yarına, Baktıkça yanaklarından, Kızıl bir zamandan kalma rüyada oluruz, O rüya, o zaman ki, Saflığın ve güzelliğin büyük zamanı…
tanıdığım bütün kelimeler hüzün dolu ve hepsinde çatlayan bir bardak kırılan bir kadeh oluyor tanıdığım bütün kelimeler kopuk ve bir cümleye sığmıyor tanıdığım bütün kelimeler gövdesiz ve örtemiyor, hiçbir şeyi tuğla olamıyor binaya; çakıltaşı tanıdığım bütün kelimeler unutulmuş bir şarkıdan kalma ve sadece bir his tanıdığım bütün kelimeler hiçbir dile ait değil
Bütün Kelimeler Acı İçinde Devamını gör »
dünyadan çok uzaklarda iki ruh ikizi yüzüyor arasında yıldızların ışık tozlarının dünyadan çok uzaklarda iki dünyalı biri sensin biliyorsun diğerini hatırla! serin bir yaz göğü altında iki kez kırpmıştın gözlerini bana seni seviyorum demekti ilki ikincisi, beni uçur… sonra hiç kırpmadan gözlerini sonra hiç kırpmadan gözlerimi kirpiklerimiz dökülünceye dek eksile eksile bakıştık
yaralı sol yanımın kızıl çiçeği dudağımın kenarında asılı kaldı mülteci gülüşler ince sızı mevsimiydi bir sonbahar günü erken geldi ayrılığın haberi seni bana yaklaştıran “güzel günler göreceğiz çocuklar”* dizesinde gizliydi aşk geziniyordu bedenimde çakıl taşları toplamıştım sana siren sesleriyle uyandım. belki de bu kentte bu gece başlıyor sensizliğim hüzün otursa da yüreğine sitem etme gidişime
Geceler devriye nöbetinde Sana birşeyler yazmaya Karanlığı beklemem, bekleyemem Çamlıca yamaçlarından Güpegündüz başımı semaya kaldırıp Yıldızlarla konuşurum Yıldızların baska işi yok ki Ellerini avuçlarımda duyarım Yağmursuz bir günde Yeşil gözlerinin derinliklerinde Sevginle sırılsıklam olurum Tenini tenimde, tadını dilimde Sevgini yüreğimde bulduğumda Çıkarım yükseklere Olurum GÖKÇE SEN ŞİİR’SİN Manalı bakışın İçten gülümseyişin Sana ÖZGE Sen şiir’sin
Yarın gece gideceğim bu kentten bir ırmağa yolcuyum sular çekiyor beni yüreğimden başka taşıyacak yüküm yok sayılmazsa göğsümden düşen kuş ölüleri Sözüm yok işte yüzüm işte akşam sesimde anıların sessizliği İçimde acıyla yürüyorum yolları çoktandır yolumu ayırdığım bu kentten yorulsam da bir daha binmem o trenlere kimse karşılamasın istasyonlarda beni Kuşsuz bir
1/ Gücenecek kimleri kalmış Adları solgun mermerde İncir ballanmış görmeyeli Zeytin dile gelmiş ortalarında Annemizle babamız Seninle benim gibi mi İki sessiz komşu nicedir Topraktan yataklarında 2/ Sen daha uyu Ben bir çay demleyeyim Küncülü pide fırından Çiçekçiden bir demet nergis Güneşsiz inciniyoruz Sözler soğuyor Üstelik bu hafta da Unuttu bizi çocuklar
Ayrılık bir sağanak gibi indi üstümüze Sol yanımızdan amansız vurgunlar yedik Yoksun kaldık yaşadığımız büyük aşktan Denizin ve gökyüzünün mavisini yitirdik Gözlerimizde şen kahkahalar uçuşurdu İlk buluşmamızdaki gibi heyecanlıydık Çağıl çağıl akardı yüreğimizin ırmakları Bilsen ne yaman zemheriydi sensizlik Sonunda göçmen kuşlarla süzülüp geldin Aşkı yeniden bulmanın sevinci içindeyiz Doğanın uyanışıyla coşarken kanımız
ELLERİM ELLERİNDE KALSIN Devamını gör »
Karşıdaki evin dördüncü katında, Pencerenin kenarında, Tam üç sene oturarak yaşadın. Ne verdilerse yedin, Ne verdilerse içtin. Kim gelse sevinirdin, Sen nasıl da gülerdin. Ah Annem ah! Yağmurlarda mı kaldın? Her geçen gün hasretin çoğaldı, Sohbetin bile başkaydı, Kimseyi üzmez, acını belli etmezdin. Yaşam kaynağıydı aldığın nefes Ettiğin dualar. Pamuk yüzün, yumuşacık ellerinin sıcağı
Güzel dünya, cömert doğa, verimli toprak Yaşamayayım, neyleyeyim toprağın kokusunu Demiyorum, asla demiyorum bu kör zamanlarda Şimdi bulutlarla sevişe dursun ufuk, dağ, çiyli sabahlar Coşkusu kuşların maviliği öperken, azgın bir bahar Demiyorum, bunca dünya güzelliği kentteyken neyime Unutuşun öngörü acısını kovup varlığıma tutundum Biliyorum ki dağların düğünü var, toprağın sevinci… Saksılarda çiçeklerim, suladığım güller
TOPRAĞIN SEVİNCİ Devamını gör »
