Kibritle oynarken büyük yangınlar Çıkaran sen miydin dar bir alanda Güldüğün olurdu şiir yazdığın Bir kuş sapan taşlarından sıyrılıp Kanadını gökyüzüne çarpınca Seni bir kuğudan ya da ceylandan Havuzdan avcıdan önce sormuşum Seni el emeği ya da göz nuru Olan ince kitaplardan sormuşum Beyaz tenli ekmek benim tanığım Seni sofralardan önce sormuşum Sen bir ozan
YOKLUĞUN BAŞ AĞRISI Devamını gör »
Gök de mavi burada, yapraklar yeşil Kuşlar çift kanatlı, ateş yakıcı Çok yönlü, gizemli insan yüzleri Buranın da karı kışın yağıyor İlkyazda açıyor mor çiçekleri Çatılarda kiremitler kırmızı Burada da erken kalkar işçiler Fabrikanın eğri çıkar dumanı Yüreği yaralı ne çok emek var Kıra çiğdem toplamaya çıkıyor Burada da güzel yüzlü çocuklar Orada, buğulu toprak
Leylâ dedim, yanıt verdi yol tozu Gurbeti sınayan yolcunun yakasında Hancı tütün sardı çorba ısıttı Leylâ dedim, taş dönüştü yastığa Leylâ dedim, ateş güle dönüştü Konuklar büyücü sandılar beni Çok uzakta yırttı ağı bir balık Leylâ dedim, şerbet ettim zehrimi Leylâ dedim, oturdu sol yanıma Avcıyı atlatan bir ürkek ceylan Barut gül tozuydu mermi oyuncak
ÖNCE LEYLÂ’NIN ADIYLA Devamını gör »
İçimdeki ağaç beklenmedik bir meyve vermişti Tam da o sabah çekip gitmem gerekiyordu bir kıvılcım misali, zihnimden gelgit misali geçip gidenler yalnızca annem ve babamdı, o yegâne köklerdi, hem de öylesine cılız köklerdi ki. Annem, gitme, gitme diye yakarıyordu, Güneşe tapınarak babam kendi doğumunun suçunu bana yüklüyordu o tek kardeşimse, beni Acheron’un sularında arayacağına
ACHERON’UN SULARINDA Devamını gör »
Şair Enver Ercan’a İçinde yaşadığın o yıldız, beyaz gelinciklerin açtığı gecelerin güneşidir. Beyaz gelincikler, taçyapraklarına lanetli bir sabahın çarkları altında ezilen zamanın kırık dökük parçalarının yuvalandığı o beyaz gelincikler… Zaman, hani o soluğunun yanı başında filizlenmesi gereken zaman, şimdi çiy tanelerine dönüştü ve adının örtüsü üzerine çizilmiş yolu pürüzsüz kılıyor… Ayak
KALBİMDEKİ HARİTA Devamını gör »
ilk sözcüğü getir bana, tözü getir içinin doğusundan! “var olmak için kendinden başka hiçbir şeyin varlığı -na muhtaç değil”* sin! kendinin tanrısı olmak… muktedirsin! gir “baba evi”ne ve her odayı yakarak çık odalarında, o mağaranda ve bir Türkiye döktüğün deltanda kapılarını açtığın ve anahtarın senden başkasında olmadığı borcunu harcını, hesap kitap işte yalnızlığın
hayata muktedir olmak Devamını gör »
Murat Gök’ün “sınır, hareket edebiliyorum, bu eğlenceyi defalarca gördünüz” çalışmalarından referansla derler ki hakikatin buharlaştığı yerde anlaşılmaz tekrarlar selamet ile felaket silsile-i meratip bir simulakrum mekanıdır sınırlar ve kurguyu çitlerinden yakalar hafızanın dokuduğu ağ çünkü çok taksim edilince mizahlaşıyor gerçeklik ve korku dikenli teller ölçüm ve biçim derler ki kırılınca sınırlardaki tonal şecere klişe anlatı
bu eğlenceyi defalarca gördünüz Devamını gör »
ben adımı şiirlerden duyduğumdan beri ait değilim bu dünyaya dağ doruklarında tanıştığımız o gün başladı ilk gelen ve giden ve gören gözleri damarlarımda uçup duran bu kuşların iç çeker gibi o dağın aşkı üflediği damarlarımıza sonra kar kristallerinin rezonans ve reveransın kılcal yollarından bütün gürültüleri yuttuğu kalbimin kar kokusu her dokunduğunda içimdeki başka hicran’a beni
Sabahın solgun yüzünde sararıyor umut Üşüyor yürek yurdum Yavan düşler bırakıyorum günün avuçlarına, Titrek ellerimden. Ayrılığın kuşatmasında günler Hayalimden gül ekiyorum buluşmanın yollarına… İçi oyuk düşünceler bocalıyor, Fikrimin iç sesinde. Yazgısına ayak sürüyor esrik yanım Zincirini koparmış korku Kaygı, baştan başa kolaçan ediyor kenti Yasak sayıklıyor caddelerinde… Yorgun düşünceler at koşturuyor beynimde Aklımın
KIYISIZ DENİZDİR YÜREĞİM Devamını gör »
Dilin ucunda öfke Dizelerde çatlayan sözcükler Boynu bükük bir dağdır yaşam, Acının dik rampalarında. Kaşları çatık günlerin, Gülüşleri esmer… Dalına ayrılık binmiş sabahların Caddelerde dip dibe alın çatmış damlar Ak saçlı akşamlar yüklenmiş zaman, Yollarda karanlık savuran. Uğultulu güruhlarda şehir Patikalarda aksayan kaçışlar… Sancıyan yara durur acının somurtan yüzünde Ortadan ikiye ayrılmış karanfil
KAŞLARI ÇATIK GÜNLERİN Devamını gör »
