Aynı dakikanın içerisindeyiz Bazılarımız uyuyor daha İşe gitmek için durağa koşanlar var Sokak lambaları söndürülüyor Güneş bir mızrak gibi fırlıyor ufuktan Yüzümüze değiyor sabahın serinliği Kuşlar çoktan uyanmış Hepsi savrulmuş gökyüzüne Otobüsler gürültüyle giriyor sokağa. Aynı dakikanın içerisindeyiz Kitap okuyorum ben Bir başkası geziyor sokaklarda Sinemada uyuyup kalıyor biri Fırından ekmek alıyor kadın Acelesi
Aynı Dakikanın İçinde Devamını gör »
SONSÖZ Şairler ölmez, sadece uyurlar. Gonzalo Rojas. Yazar son noktayı koyar, okur kitabı kapatır karakterler içinse yas tutmanın verdiği bir teselli yoktur çünkü – hiç şaşmaksızın – ölürler Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol
Zehirli su içilebilsin diye yazıyorum. Chantal MAILLARD İşte orada, üst üste yığılmış sayfalardan oluşan bilgiç gözetleme kulesinden sana kibirle bakıyor. Boş kâğıtların bitmek bilmez dizisi, zihnindeki harfleri ne bir uyakla ne de bir mantıkla, öylece dans ettiriyor. Nöronlarının bulanık iletişim noktaları bağlantısını yitirmiş artık ne nutuklar var, ne dersler ne de kaynaklar düzyazı bile
“Alice: Sonsuzluk ne kadar sürer? Beyaz Tavşan: Bazen sadece bir saniye.” Lewis CARROLL Alice, aynanın ardında bir Harikalar Diyarı olmadığını bilmiyordu. Kayarken, tünelin sonunda bir ışık olmadığını da bilmiyordu. Orada yalnızca, damarlarında akan ve onu ölüme yaklaştıran – hayatın metastazı misali- kansız zamana el koyan gündelik hayat vardı. Yine de, dinginlik
AYNANIN ARDINDAKİ ALICE Devamını gör »
Dikme denizler mavisi gözlerini gözlerime Bir hoş oluyor kalbim. Gözlerin, hasret kaldığım Sahilleri anlatıyor bana. Mavi hayâller, mavi özlemler Bakıyorum sana. İnsafsızca vurur gönlümün bu boş limanına Köpük köpük dalgalar. Bu limandan ki yıllar önce Demir aldı sevdalar. İstiyorum bazen; O maviliklere açılmak, Sahil sahil gezip Gözlerinde demirlemek. Bir albatros kuşu gibi mavi göğü Bir
Varsın yağmur mevsimi başlamış olsun, Ne çıkar binlerce kere kahrolmuşsam yokluğunla, Hatıralar küsmüşse, şarkılar kahretmişse seneler boyu? Hoyrat ellerimle ağlamışsam bugüne kadar Ve yollar ardından aynı ıslığı çalmışsam ne çıkar? Ne olacak sanki sigara kokacaksa nefesim Nice yalvarışlar dua olacaksa dilimde Ve gecelerden ürkmeyeceksem? Ne çıkar sonbaharın hışırdayan yaprakları gibiyse elbisen, Dudakları dudaklarıma değen Son
Sensiz geceler başladı bu kahrolası kentte. Geceleri düşersin aklıma hep nedense, Unutmak için kara koyunlar sayarım Yeniden hatırlarım. Gel de içlenme, elindeyse küfretme, Karanlıklar koynunda ağlarım sessiz sedasız. Senin kentte yıldızlar şimdi ışıl ışıldır. Aynı şarkılar söyleniyor bıraktığın yerlerde. Unutmak diliyorum, sonra bir efkar, Kendimi dar atıyorum sokaklara. Bu bir kara tutku biliyorum bilmesine.
Ufak bir yer ayır yüreğinde, Binlerce mavi gözlerle geleceğim. Ufak bir yer ayır uykularında, Binlerce mavi düşlerle geleceğim. Unuttun mu baharları, Unuttun mu beni acep? Sen gittin, yağmur, tipi, Sen gittin sarardı yapraklar, Ve sen gittin kalmadı tadı tabiatın. Evet bekle beni karanlıklarda Binlerce sarı saçlarla geleceğim. Biliyorum beklemiyorsun yollarımı, Kim bilir kimler
GELECEĞİM MAVİ GÖZLERLE Devamını gör »
– Türkistanlı Yiğit Soydaşlarıma – Nasıl unuturum, Binlerce asır içinde tarih saklayan ülkeyi, Aksakal Tiyanşan gibi geçmişim belli. Dumanlı başı Ergenekon’u anlatır bana, Manas’ı ve nice Baturları. Nasıl unuturum, Taş Kapıyı, yüce Gökgöl’ü, Demirdağları eriten körükler soluyor soğuklarında, Ergenekon’dan çıkıyor Türkler,önlerinde gökbörü. Binlerce Kazak yine çadırlarda, yurtlarda, At koşturuyor balaları, Kopuz çalıyor yaşgenleri,
(Bazen can acıtsa da) Tıpkı Nietzsche’nin haykırdığı gibi, Hayata “Evet” demeyi öğrendim, Canımı yaktığında bile Çünkü bizi ayakta tutacak Ebedi hiçbir şey yok, Sadece kendi ateşinde yanan O an var. Günlerim gölge ile ışık arasında Akıp gitti. Hem güneşin hem de o anın tadını çıkarmaya, Onlarla yaşamaya çalıştım: Güneşin, çünkü yakıp kavurur Ve
EVET DİYORUM, HAYATA Devamını gör »
