Soru beni buluyor, yetişiyor bana yavaşça yaklaşan, ışıktan bir hayvan gibi, yanımdan geçerken fısıldıyor: “olmak” ne anlama gelir? Derken bir şey açılıyor, göğsümde ışıklı bir yarık, sessizliğin nefes aldığı bir eşik ve bilincin, kendi gölgesi içinde yolunu aradığı bir yer. Böylece düşünce beliriyor, yeraltından akan bir nehir gibi kimi zaman billur gibi berrak,
SORU (Henüz nasıl olunacağını öğrenemediğimiz şey) Devamını gör »
Dünya bir çorak araziye dönüştüğünde ve şehirler surlarını kadim tapınaklardan daha yükseğe çıkardığında, gece, korkuya dair yeni isimler öğrendiğinde ve insan, bir başkasının yüzünde kendini tanıyamaz hâle geldiğinde, söz varlığını sürdürür. Emreden söz değil, alıp satılan söz değil, sessizliği fethetmek için ekranlardan haykıran söz değil aksine, o başka türlü söz bir alevden bile daha
SÖZÜN VARLIĞINI SÜRDÜRDÜĞÜ YER Devamını gör »
Dünyanın, pek çok fırtınadan yorgun düşmüş bir ağaç gibi eğildiği günler olur, yine de bir dalın üzerinde, bir yaprak yeşil kalmaya direnir. O yaprak kültürdür, çatlaklardan sızıp yolunu bulan kadim bir ışık, kanatlarını açan bir kitap, yeryüzünün bir hafızası olduğunu hatırlatan bir şarkı, hâlâ önemseyebildiğimizi gösteren insani bir jest, unutmayı reddedenlerin boğazında alevlenen bir
Kadın, sen bir isimden ibaret değilsin; sen aysın. Yolunu kaybedene rehberlik eden bir ay, sessizliğin ortasında bir boşluk açan o ışık, hiçbir şey talep etmeyen bir alev, gecenin en derin anında bile yeniden beliren o parıltı. Sen, yaşamın konuşmayı öğrendiği topraksın; aynı zamanda döngüsün, ritimsin, asla kaybolmadan yükselip alçalan o gelgitin kendisisin. Karanlık teselli aradığında,
“SEN BİR KADINSIN, YOL GÖSTEREN AY’SIN” Devamını gör »
Bir kadının tek bir adı yoktur çünkü o, pek çok ismi içinde barındırır: miras aldıklarını, üzerine yüklenenleri, kimse bakmadığı anlarda sessizce seçtiklerini. Çok eski çağlardan beri yürür gözler önüne sermediği bir güçle, hiçbir açıklama beklemeden dünyayı ayakta tutan bir sabırla. İçinde yaralar ve umutlar taşır. O, yollar açan bir söz, ses çıkarmadan kurtaran
HER ZAMAN AYAKTA, DÜNYAYI OMUZLARINDA TAŞIYOR Devamını gör »
Göğsümün derinliklerine yerleşmiş bir yorgunluk hissediyorum, bacaklarıma ağır bir yük gibi çöküyor. Sonbahar kapılar aralıyor, kuşlar kaçıp gidiyor bu kapılardan yaralarını yalarken, üzerlerine aldıkları o eğreti kılıkları bir bir atıyor, kaderin tüm yükünü taşımaya terk edilmiş cansız kalıntıların arasında yollarını arıyorlar gece çökerken, meydanların dingin yalnızlığına. Ağacın o tek başına yakarışı, yorgun gözlerle izlerken
SİSLİ BİR YORGUNLUK Devamını gör »
rüzgârda bir dem çehrem gece üstümüzde eskil bir çağ dalgınlığımız iç içe geçmiş göğün koyuluğunda kendime bakmayı öğreniyorum bir gül inceliğinde yüzüm ve bir gün maviye çalacak herkes çingeneler zamanıydı ağzı açık gökyüzü zamana inmiş yağmurlar üşürdü kapında aşka benzeyen her yerinde İstanbul’un çıplak elleri, tarifsiz önümde uzardı gece ve senin hayâlin bir
Senin dualarında Benim aklımda! Senin arzularında Benim umutlarımda! Benim kalbimde Senin dudaklarında! Senin sessizliğinde Benim iç çekişlerimde! Senin gözlerinde Benim bekleyişimde! Senin kıvılcımında Benim alevimde! Senin ateşinde Benim küllerimde! Sen tohumsun ve ben toprağım! Sen suyken ben çölüm! Ben kokulu merhemim, sen yarasın. Sen hayatsın ve ben ölümüm!
İncilerin Sırrı Devamını gör »
Sevgiyi göster bana inanabilirim mucizenin var olduğuna. Evet, benim her şeyim senin ve senin her şeyin de benim. Sevgiyi göster bana inanabilirim ona. Bizden dolayı derinliklerin olduğuna dalgaların bizi bir araya getirdiğine. Hiç bir şey kalmayacak anılar yanıp kül olduğunda yalnızca deniz kalacak yerinde. Sevgiyi göster bana inanabilirim ona. Senin bütün öpücüklerinle Bu mutluluğun Tanrılar
İnden, uykunun savanında, sesi çıkmayan kalbim sonu ve zaferi duyurur ıstırap savaşının ardından. Bir zamanlar hüzünlü çarpıntılar, dönüşür bir güzellemeye. Nagual, afallamış, kaçar korkaklığın sığınağına. Bir daha çıkmayacak insan bedeninden benimkine girmek için. Bir daha beni kendisinin kılmayacak. Karanlığı aşındırır, tarihi emer, kalpleri ve neşeyi yutar. Tünelleri ve labirentleri kapatılmıştır, kaçamak gözyaşlarıyla boğulmuştur. Gece beni
