geniş zamanın hikâyesi
o puslu omzuna ne de yakışırdım saçlarım bir dağ gibi susan göğsünün rüzgârında incecik dururdum kalabalığında bakir bir güzellik uğruna tözden kalkıp ıssızlığa yürürdü biçimlerdi elleri inancımızı bir huyu çekerdi dokusundan geceye benzerdim sözcüklerin bilincinde tutuşmaktı bu kuytu yolculuk ah nasıl da anlardım uzak bir bakışla aralanırdım bir oyuncak gibi gücenikken
geniş zamanın hikâyesi Devamını gör »
