katledilen tüm kadınlara… “kızlar çok konuşmaz” dedi annem konuşmadım büyüklerin yanında işte böyle başladı kadın olmanın ağırlığı lal oldu dilim yaralandım… kabarmaya başlayan göğüslerimi sakladım, utandım kısa etek giymemem gerekmiş artık incindi ilk kadınlığım yaralandım… gönüllüydüm ben kadın olmaya sarıp sarmalayıp duygularımı çare sanıp evlenmeyi, sığındım etim çürüdü, düşlerim sürgün yaralandım… oğlumdu
biliyor musun İstanbul ne güzel şey seninle aynı sabaha uyanmak aynı göğün altında yaşama kucak açmak martılar simit kapma yarışında vapurların peşi sıra “ Üsküdar’a gider iken” bir yağmur alır götürürür bizi Kızkulesi’e Hera ile Leandros’un yanına bir ömürsün ah İstanbul… Beyoğlu’nun arka sokaklarında kim okuyacak gözlerindeki hikayeyi borç alınmış gülücükle gülen çocukların mastika
İSTANBUL BETİMLEMESİ Devamını gör »
Mümkün olan en uzun sürede Yeteneğini ölçmek Dengesini korumak için… Ayakkabılarını çıkardı Verandanın trabzanından atladı Sağa ve sola sallandı Gösterilen özgüvenin bir başka kanıtında Onun verandanın dışında düşebileceğinden korktum İçinde değil… Sadece o bilmediği için değil İnce bir toz tabakasıyla Kaplı olan Kalbim, kendisi, bu veranda Türkçe Çeviri: Mesut Şenol
Ruhunu bir tokmağa döndürebilirsin ve derini, bir davul kadar gergin inceltebilirsin. Başlangıçta önce yavaş yavaş vurabilirsin, farkında bile olmadan bir ritim tutturana kadar Tamamen çıplak bir şekilde dans edeceğiz senin önünde. Ve seller gibi akan terler yüzülebilir bir nehre dönüşünce, seni kurtaracağız son saniyede boğulmak üzereyken. Asla geri getiremeyeceğiz seni ama,
DAVUL VE TOKMAK Devamını gör »
Kuşkulu bakıyoruz bugün aradığımıza bir on beş yıldan fazla sürmüştür belki kopmak da istemiyoruz on bin yüz kez dünden tuttuğumuz yoldur yazgımız o kısa günleri sınayan bu uzun günler başka bir şey olmalı büyük kararımız dünya ne benim bulduğuma benziyor ne senin kafa yorduğun hayat doğru bizi ters yüz eden yanlışı anlamalı derim ki anladığını
Ellerinle tuttuğun şu yazı iple çektim sen beklerken sana koştum bu şiirle bilirsin şiirle daha hızlı koşarım bilirsin şiirle açılırım denize Daha dün yaşananı neden unutayım keşke hep o ağustosta kalsaydık derim kısacık yeşil eteğinle ağustosa yeşildin ağaç gibi yeşerirken yeşildi saatlerim karşılıksız sokağın ellerini tutuyordun orada sevincime karıştın sevincinle ömrüme tutundun ki ömrüm
Her şeyi adaletle yargılar, üçgenin içindeki bilgelik gözünü açar, insanın yaşamını özenle inceler, sözün ve eylemin ağırlığını tartar. Seçilmişlerin adlarını ulusların belleğinde saklar, ahlaki bir hesaplaşmanın nöbetçisi olarak sarsılmaz bir duruş sergiler. Bir zamanlar hor görülen eserlerdeki dehayı görür; aşağılananı yüceltir, sıradan olanı unutulmaya terk eder. Alay konusu olmuş ayçiçeği resmine değer verir, unutulmuş ezgileri
Maddeye hapsolmuş bir ışık parçasıyım, hayat bulmuş bir sözcük, genlerime kazınmış bir hatıra. Her gün, bir sarmaşık misali tırmanıyorum iyilik ve kötülük bilgisinin ağacının dalları boyunca adım adım ilerleyerek. Özgür iradeye sahibim. Güneşli yolu ya da gölgeli olanı seçebilir, tatlı veya acı meyveler verebilirim. Yaşam ve bilinç armağanı için minnettarım. Umutla bakıyorum geleceğe, sonsuzluğa doğru
Duygulardan vazgeçmek zordur, arzunun ne olduğunu unutmak, zihni kargaşadan arındırmak ve insanın kendi derinliklerine bakması zordur. Orada, o kadim ışık bulunabilir; iyi ve kötünün, bilginin ağacı üzerine parıldayan ve usulca fısıldayan bir ışık: hayatta yalnızca sevgi önemlidir. Kimse bir arabanın markasını hatırlamayacak, ne duvarların rengini, ne de giysilere dikilmiş etiketleri. Güzel bir parfümün kokusu
Bir kelebek kondu pencere camına ışık ve gölgenin dansçısı, böcekler âleminde bir başkalaşım masalı, canlı mı canlı. Renkli beneklerle bezenmiş kanatları, iri gözler misali bakıyordu; cesur renk tonlarıyla oynaşan, güneş ışığı ve rüzgârla dolu. Zaman durdu o çerçevenin içinde. Büyülü bir vitray belirdi sanki aşka dair lirik bir şiir, sessizliğe saçılmış notalar. Kelebek sessizce süzülüp
