bize ışık tutan görmedik neçe yolumuz nereye çıkar bir cesaret bağışla bana aybalam sekmedi topacımız çocuk ağzıyla ahlâk ve şiir dedik, şimdilik bir ip üstünde dünya sallıyoruz pürtelaş kumru yuvasına verdik fitili de bu dünyayı kadın yapıyoruz ki ökçesinde sürüyor arz-ı endam ve güzellik dar kulvara sonsuz artçı esmer yüzümden kan akıyor denizlere sen şimdi
senden önce hiçbir şey bilmiyordu dilinden damlayan bala dalgalanıp köpüren kırmızı saçlarını tanrıları bir gün gömeceği beyaz dağa çözdü çıkar onu sülfürü uçmuş göklere, hanlara kapat dumanlara boğ, tozyıldızlarını dök kutularına sözsüz sınırsız denklemin diz çöktü önünde matematik ırmaklarca kalbini doğanın diliyle kutsa, adını tabletlerden oku göreceksin marjinal bir şamatayla göğü giydirecek üstüne ince belli
önce adını söyle Devamını gör »
I Oturdum kendimle taşa toprağa azarlanmış ağırlığıma metcezir merdivenlerde kırgın bakışlı hafif bir harfe onun sakinleştirici rüzgârına baktım Zamanıdır gitmenin yağmur başlamışken zamanıdır ıslak anılara bir gülümseme bırakmanın Uçtum, talihi kapalı balık pazarına rastgele yolumun ağzına kurulan eski bir evin yağ kokan kapısından girdim içeri penceresi suskun, masası kurt yuvası etraflıca süzdüm can çekişen çarpanları
Tanrı ne bilir gülü titreten arının zillerini güneşin kanatlarında müstesna lezzeti daha derinleri ağdaki büyücü balığı Ne bilir unutulmuş heykelin içine çekilen tuzu dokunmadan tava gelen kül yığınını Yeniden açılan sular kanı kıpırdatan sevgilinin derinlerine gömülür serin Ezberini bilen yeraltı madeni kutsal kasıklarında çılgın bir kelepçe uslanmaz gece sularına çözülür balıkçının kotrasında Loş reçine uykusundaydı
İçimdeki savaş sona ermek üzere ve kalbim bir kez daha kırılacak! Kim kazanır, kim kaybeder ya da zaferi kim kutlar artık hiçbir önemi yok, zira her iki tarafta da geri kazanılacak hiçbir şey kalmadı! Öyleyse, bilmiyorum neden sürüyor bu savaş neden kalbimi, alev ve yakıta ihtiyaç duymadan tüm varlığımı yakıp kavuran bu ateşe
Ey şair! Yaşamın iplikleriyle dokuyuver şiirin giysilerini; Yaşamaya değer olanı seçiver vardır belki, yazmaya değer olanı bir de! Hayatın gerçekten de, vardır pek çok rengi; Unutma onlara eklemeyi seni kırmış olanlar ile benliğini tamamlamak için dokuyan o renkleri! Mutluluk ışık getirir Üzüntüyse seni güçlendirir Dokuyuver hepsini ait oldukları yerde! Türkçeye Çeviren Mesut Şenol
YAŞAMIN ŞİİRİNİ DOKUMAK Devamını gör »
platformda iki kadın bakıyor birisi diğerinin giysisinin, Hierapolis’in tozunun ve Efes’in günbatımının rengine benzeyen en üst düğmesine çözülüyor o düğmenin – turuncu – altın dikiş yerleri adım adım gözler önüne seriyor bedeni uçuşan siyah iç giysilerini sözcüklerin dalgasında bir alçalıyor bir yükseliyor bir sıkıntı mı var ve iki el, sanki iki ayrı dünya gibi
arkadan düğmeli giysi giyen kadın Devamını gör »
tırmanabildiğim her elma ağacını hatırlıyorum orada, dalların arasında özgürlük ve bayram vardı kokuların ve duyumların bir ayiniyle reçinenin yapışkanlığı ve elmaların tadı yeşilimsi mor yapraklar günah çıkarma anları bir ferahlama vakti tıpkı meyvesini çimlere bırakan bir dal gibi bugün, günlerden kurulu bir merdivenin basamaklarından o bahçeye geri dönüyorum daha
bir elma bahçesi Devamını gör »
Yaz ekinoksundan hemen sonra gizli bir kültün müritleri akın eder Hiperborealılar kargaşa getirir, bazıları acemi, bazıları aşırı fanatiktirler vardıklarında, tanrılarına yağ sürerek onların önünde yere kapanırlar. Tüm paralarını gizemin cazibesi için takas ederler. Yoksullar gibi itaatkâr bir şekilde, yalınayak ve çıplak, Apollon’un oklarının yağmuru altında, başları kumda, devekuşları gibi, kendi bedenlerine işkence eder
Olimpos Dağı’nın Eteğindeki Bir Plajda Devamını gör »
Kurtuluşun Aziz Meryem’i Kilisesi’ne ithafen Suyun üzerinde süzülen gölgeden, Senin yüceliğinin dar burnuna basıyorum Dipten kubbeye, küçük bir tekneden koca bir gemiye, Uykusuzluktan yatağın başucuna dek denizin dinginliği. İşte buradayım, en alt basamakta Sanki bir deniz feneri gibi, Uzun zamandır yardım sinyalleri gönderen, Sağlığın Kutsal Annesi, bir çam ağacı misali. Bağışla beni
