Dünya bir şen masa, yemek yediğimiz kocaman bir yer. Kutsal bir ağaç onun üstünde Denizlerin yüzünü kaplamış dallar: bir güneş köklerinde parıldar, tepesindeyse ay salınmada. Yalnızca kökleri bir doruk Ve evrenin kenarları ışıldıyor bir hoş, ancak ortadaki her yerde taht kurmuş, (St. Augustine’in dediği gibi) Tanrı yemeğe oturmuş Ve koro söylüyor bir ilahiyi ışığın
Meyveler düşüyor Sürtünüyorlar Birbirlerini okşuyorlar Habersiz ve nefes nefese Yeryüzünün bedeni üstünde Tek adları var çürürken Yüksek bir çit Onların etinin gözetleyicisi Toparlak tohumlarda yansıtıyor kendisini Her bahar daha yükseğe çıkar Çitler de çevreler daha ötesini O şişman bağlantı yeri Adların Şekillerin Ve renklerin Ve insan ağacı sarmalanır Kemiklerin ve soyunun tüm
Isıtır ölülerin nefesleri tohumları Donmuş yürek sargılarını açar Ve titrer söylenmemiş mesajlarla Gözlerindeki sızıyı dağıtır Tohumlar görmeye başlar karanlık yuvada Uzun gecelerde dayanırlar duvarlara Bir gece esintisi kandillerde dolaşır Sabahleyin ölmüştür lambalar Bu yüzden mi uyumak öylesine zor Neşe dolu konuşmalardan sonra Fısıltıların yankıları çok geride kaldığında Ve bir dua Yumuşak çizgilerden parlayıp
TOHUMLARIN DÜŞLERİ Devamını gör »
bir bulut ırmağı boğuyor deniz fenerlerini vinç ışıkları ve petrol istasyonları işaretleri kayıp duruyor cadde boyunca tutunuyor insanlar dar sokaklarda yaradılışın ucuna yağmurda tanıştıkları somurtkan suratlara bozuk paraların azalan ritmi düştü su havuzlarına uçakların dalgaların üstünde kayıp giden yalnız atlar akıntının kenarından annelerin göğüsleri dinlenmede yanında düşen telgraf direklerinin
Bulutlar açık yolun üstünde ve ateşler yanıyor düz arazide. Sonsuz metal parçaları gibi sürünüyoruz kar içinde Size söyleyecek hiçbir şeyim olmayacak oraya vardığımızda Tek diyeceğim beş numaralı vagonda oturduğumuz yol boyunca, çektiğimiz nefesler tam kapanmayan kapıdan ve alıp içtiğimiz biralar Peter’lı bir kızdan. Ovada ağaçlar sıra sıra. Aramızdaki boşluk çok derin orada. Bir köpek
Telgrafları Göndermek Devamını gör »
1. Komşum söyledi onlar büyümez Nisan ayında – yabancı hiç bir şey bitmez Umbria toprağında asla yetişmez Romalılar denedi ve ona söyledik – Buralarda çok erken ayrıca ekimlik patatesleri dikmek Ve dahası ay büyüyor: tutmaz hiç bir tohum küçülen ayda ekilmiyorsa 2. Dururum bir an Mayıs ayının başında fırtına sonrası serinlikte keskin
İrlanda Ekimlik Patatesleri Devamını gör »
1. Atı duydum yine Geçen hafta Şaşırttı beni bu kez de Ayaklarının vuruşuyla Sağlam yolun üstüne bir boşluk ritim arasında Ve sonra Sessizliğe doğru azalma Sessizlikler bir şeylerin arasında Akla gelen… Tek bir yaz sesi 1990’da bir gece Yalnız dönüş eve Olé Olé Olé Olé Tırmanma girişimi Çatının üstüne Penceremden öteye 2.
Tekrar Gelinen Ranelagh Yolu Devamını gör »
Uyanık tuttular hizmetkârı; Geç oldu yine, Ateş o kadar büyümüştü ki açtılar kapıyı, Onun odasından Duyuyordu büyük sorunları konuştuklarını: Nasıl çare bulmalı Yeşil hastalığına ya da karşılıksız kalmış aşka yeniden? İlk ateş yakıp kül ediyor, Kapıyı kapatıyorlar. Annesine yazıyor işte, Kaldığı yerden: Sakın aklına getirme O sahtekar kadından fikir alma. Onun kızkardeşi, o
i Nasıl oldu da başardı O yolculuğu kendi başına? Genç bir kızken Onları meşgul edecek çok şey vardı, Küçüktüler, kılı kırk yararlardı, Gölgede bir desteğe yapışıp sımsıkı Tutunurlardı, Ve evi terk etmeyi sorarsanız –– Trenler hiç değişmemiş, Vadileri geçiyor gümbür gümbür, Güçlü kuvvetli adamlara göre yapılmış Büyük balyaları savuruyor Yüksek sahanlıklara çabasız –– Esaslı
Rahibe Kız Kardeş Devamını gör »
Sarhoşa susmak iyidir Sen git Eğilme git Işıktan bir heykel gibi Soğuk bir deniz karanlıklığına Rüyanın mermer sütunlarında Arayayım seni Suyun tarihinde, kavganın vuslatında Feryat aşar zamanı kalanların tarihinde nasılsa Aşkına kul olduğum dünyada Madem ki yaşıyoruz Lekelenmiş bir ben miyim ki Gecikmiş ayrılıklarda Ne aksi Bir soğuk toprak altımda Hücremi özlüyorum Saat
